หลุมยุบ-สึนามิ

หลุมยุบในจังหวัดสุราษฎร์ธานี เป็นหลุมยุบที่พบในภูมิประเทศคาร์สต์ เกิดจากการที่บริเวณที่มีโพรงที่เกิดจากน้ำบาดาลเซาะละลายไป เมื่อผิวบนรับน้ำหนักไม่ได้จะพังลงมาเป็นหลุมยุบ หลุบยุบและแอ่งหินปูนที่มีความลาดด้านในสูงชันนั้น จะถูกกระบวนการละลายและกษัยการ ทำให้ความลาดค่อยๆ ลดลง จนเป็นแบบรูปชามในที่สุด ซึ่งมักจะมีการใช้ที่ดินได้ แอ่งหินปูนนี้จะมีวิวัฒนาการเปลี่ยนแปลงได้ตลอดเวลาอย่างช้าๆ โดยการละลายทำให้มีขนาดใหญ่มากขึ้นรูปร่างมักจะรียาวไปตามโครงสร้างหิน ซึ่งจากบริเวณพื้นที่ที่ศึกษาจะพบหลุมยุบที่ทะเลในหมู่เกาะอ่างทอง จังหวัดสุราษฎร์ธานี เป็นหลุมยุบที่เกิดขึ้นมานานแล้ว มีขนาดใหญ่และสามารถมองเห็นได้ชัดเจน

ส่วนพื้นที่เกิดหลุมยุบ จังหวัดสุราษฏร์ธานี จากเหตุการณ์แผ่นดินไหวเมื่อเวลา 07:58:53 น. เวลาท้องถิ่นของวันที่ 26 ธันวาคม 2547 ตามรายงานของกรมธรณีวิทยาของสหรัฐอเมริกา (USGS) มีขนาด 9.0 ริกเตอร์ (Moment Magnitude) ที่ระดับความลึกจากพื้นท้องทะเล 28.6 กิโลเมตร มีศูนย์กลางในทะเลนอกชายฝั่งด้านทิศตะวันตกของตอนเหนือเกาะสุมาตรา ประเทศอินโดนีเซีย (รูปที่ 1.1-7) ก่อให้เกิดการสั่นไหวที่รุนแรงของแผ่นดิน และเกิดสึนามิตามมาในมหาสมุทรอินเดีย สำหรับประเทศไทยมี 6 จังหวัดในฝั่งทะเลอันดามัน ที่ได้รับผลกระทบ คือ จังหวัดระนอง พังงา กระบี่ ภูเก็ต ตรัง และสตูล และก่อให้เกิดพื้นที่หลุมยุบและพื้นที่ที่มีโอกาสเกิดหลุมยุบ หลายแห่งใน 6 จังหวัดภาคใต้ ส่วนใหญ่เป็นพื้นที่หลุมยุบที่เป็นชั้นดินถมและดินธรรมชาติเดิมที่ถล่มลงมาตามแนวหลุมยุบหรือ sink hole เดิมของหินฐานประเภทหินปูนที่มีโพรงถ้ำ โดยดินที่ทับถมโพรงถ้ำแต่เดิมมีลักษณะร่วน ไม่แน่น ซึ่งเมื่อเกิดการสั่นไหวที่รุนแรงระดับหนึ่ง หรือจากการเปลี่ยนแปลงของระดับน้ำใต้ดินที่รวดเร็วเกินไป ชั้นดินตามโพรงดังกล่าวจะเกิดการยุบตัว

สำหรับพื้นที่ศึกษาจังหวัดสุราษฎร์ธานี จากข้อมูลของกรมทรัพยากรธรณี มีพื้นที่ที่เกิดหลุมยุบใน 4 อำเภอ คือ อำเภอกาญจนดิษฐ์ อำเภอเคียนซา อำเภอพระแสง และอำเภอดอนสัก (ตารางที่ 1.1-4) รายละเอียดดังนี้

ตารางที่ 1.1-4 พื้นที่หลุมยุบในพื้นที่จังหวัดสุราษฎร์ธานี

ที่มา : กรมทรัพยากรธรณี

ส่วนพื้นที่ที่มีโอกาสเกิดหลุมยุบ จังหวัดสุราษฎร์ธานี มีทั้งหมด 14 อำเภอ 57 ตำบล (รูปที่ 1.1-8 และพื้นที่เกิดหลุมยุบดังรูปที่ 1.1-9) ดังนี้ วนพื้นที่ที่มีโอกาสเกิดหลุมยุบ จังหวัดสุราษฎร์ธานี มีทั้งหมด 14 อำเภอ 57 ตำบล (รูปที่ 1.1-8 และพื้นที่เกิดหลุมยุบดังรูปที่ 1.1-9) ดังนี้