เกาะเต่า-เกาะนางยวน

เกาะเต่า เกาะนางยวน เป็นเกาะขนาดเล็กเมื่อเทียบกับเกาะข้างเคียง เช่น เกาะพะงัน เกาะสมุย ลักษณะทางธรณีวิทยาเป็นหินแกรนิต ดินที่เกิดจากหิน ชนิดนี้จึงเป็น ดินทรายเนื้อหยาบ มีความสามารถ ในการอุ้มน้ำต่ำ ป่าไม้ที่จึงเป็นพื้นที่ ที่มีความสำคัญ ในการรักษาความชุ่มชื้นของพื้นดิน และเป็นแหล่งต้นน้ำที่สำคัญของเกาะ

การท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย และสถาบันวิจัยวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีแห่งประเทศไทย (2537) ได้จำแนกสังคมพืชของเกาะเต่า เป็น ป่าดิบแล้ง ป่าเบญจพรรณแล้ง ป่าข่อยหนาม และป่าชายหาด ไว้ดังนี้

แหล่งทางนิเวศวิทยา: ทรัพยากรป่าไม้
ชนิดของป่า: 

 

  1. ป่าดิบแล้ง เป็นป่าที่มีพื้นที่มากที่สุด ขึ้นปกคลุมบริเวณ แนวยอดเขา ไม้ที่ขึ้น ปกคลุมมีขนาดเล็ก เนื่องจากพื้นที่ เป็นดินทราย และมีชั้นผิวดินตื้น มีเรือนยอดปกคลุม ตั้งแต่ 80-90 เปอร์เซ็นต์ เรือนยอดทางด้านตั้ง ของป่าสามารถ แบ่งออกเป็น 3 ชั้นเรือนยอด คือ เรือนยอดชั้นบนมีความสูงมากกว่า 15 เมตร ชนิดไม้ที่พบได้แก่ กระทิง (Calophyllum inophyllum Linn.) จิกเล (Barringtonia asiatica Kurz.) กระเบากลัก (Hymenocarpus ilicifolius King) เรือนยอดชั้นรองลงมามีความสูงระหว่าง 6- 15 เมตร ไม้ที่พบ ได้แก่ ผ่าเสี้ยน (Vitex canescens King) มะนาวผี (Atlantia monophylla Correa) พญามูลเหล็ก (Strychnos lucida R. Br.) พลองกินลูก( Memecylon ovatum J.E. Smith) และเรือนยอด ชั้นสุดท้าย เป็นชั้นที่มีความสูงไม่เกิน 5 เมตร ชนิดไม้ที่พบ ได้แก่ ลูกไม้ของไม้ ในชั้นเรือนยอด ด้านบน เช่น พลองกินลูก มะนาวผี พญามูลเหล็ก เป็นต้น นอกจากนี้ยังพบไม้ชนิดอื่น เช่น เปล้าน้ำเงิน (Croton cascarilloides Raeusch.) หัสคุณ (Micromelum minutum Wight & Arn.) เป็นต้น
  2. ป่าเบญจพรรณแล้ง พบขึ้นปกคลุม บริเวณเชิงเขา ทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือ ของเกาะเต่า และบริเวณเชิงเขา ของเกาะนางยวน สภาพป่าเป็นป่าแคระ ผลัดในช่วงฤดูแล้ง ไม่มีไม้ขนาดใหญ่ มีเรือนยอดปกคลุม 60-70 เปอร์เซ็นต์ การปกคลุม ของเรือนยอดมี จำนวน 2 ชั้นเรือนยอด พบไม้เด่น สองชนิด คือ ผ่าเสี้ยน (Vitex canescens King) และ ขี้อ้าย (Terminalia nigrovenulosa Pierre ex Laness.) ส่วนเรือนยอดชั้นสุดท้าย พบไม้ขนาดเล็ก ที่เป็นลูกไม้ของป่าดั้งเดิม คือ กระเบากลัก (Hymenocarpus ilicifolius King) กะหนาย (Pterospermum liittorale Criab) มะนาวผี (Atalantia monophylla Correa) หัสคุณ (Micromelum minutum Wight & Arn.)
  3. ป่าข่อยหนาม เป็นป่าดิบแล้งชนิด ที่มีข่อยหนาม (Streblus licifolius Corner) เป็นไม้เด่นพบทางเนิน เขาทางทิศาตะวันออกเฉียงใต้ ของเกาะเต่า มีความสูงเฉลี่ย 5 เมตร ขึ้นปกคลุม อย่างหนาแน่น บริเวณไหล่เขา เชิงเขา มีไม้ชนิดอื่นขึ้นปะปน ขันทองพยาบาท (Suregata multiflorum A.Juss) Baill.) กาสามปีก (Vitex pedunculalis Wall. ex Schauer) คำมอกหลวง (Gardinia sutepensis Hutch.) ในบริเวณยอดเขามีไม้ มะนาวผี ข่อยหนามและพญามูล เหล็กขึ้นปะปน อยู่เป็นจำนวนมาก
  4. ป่าชายหาด พบในบริเวณหาดทราย ชนิดไม้ที่พบ คือ กระทิง (Calophyllum inophyllum Linn.) สำมะงา (Clerodendrum inerme Gaertn.) จิกเล (Barringtonia asiatica Kurz.) หูกวาง (Terminalia catappa Linn.)

รายละเอียดพรรณไม้จำแนก ตามประเภทป่าในพื้นที่เกาะเต่า-เกาะนางยวน ดังแสดงในตารางที่ 2.2-12

พันธุ์ไม้: 

ตารางที่ 2.2-12 ชนิดพันธุ์ไม้เด่นในเขตพื้นที่เกาะเต่า-เกาะนางยวน

 

ประเภทป่า ไม้เด่น ชื่อวิทยาศาสตร์ วิสัย
1. ป่าดิบแล้ง กระทิง Calophyllum inophyllum ไม้ยืนต้น
จิกเล Barringtonia asiatica ไม้ยืนต้น
กระเบากลัก Hymenocarpus ilicifolius ไม้ยืนต้น
ผ่าเสี้ยน Vitex canescens ไม้ยืนต้น
มะนาวผี Atlantia monophylla ไม้ยืนต้น
พญามูลเหล็ก Strychnos lucida ไม้ยืนต้น
พลองกินลูก Memecylon ovatum ไม้ยืนต้น
2.ป่าเบญจพรรณ ผ่าเสี้ยน Vitex canescens ไม้ยืนต้น
ขี้อ้าย Terminalia nigrovenulosa ไม้ยืนต้น
3.ป่าชายหาด หูกวาง Terminalia catappa ไม้ยืนต้น
กระทิง Calophyllum inophyllum ไม้ยืนต้น
จิกทะเล Barringtonia asiatic ไม้ยืนต้น
เตยทะเล Pandanus odoratissimus ไม้พุ่ม

ความรับผิดชอบและการเผยแพร่
เจ้าของงาน : 
สำนักปลัดกระทรวงวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี. ศูนย์ความรู้วิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี
ผู้ร่วมงาน: 
สถาบันวิจัยวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีแห่งประเทศไทย
รายละเอียดทรัพยากร
ประเภทของข้อมูล: 
บทความ
ภาษา: 
ภาษาไทย
หัวเรื่อง/คำสำคัญ: 
เกาะเต่า/ เกาะนางยวน/ ทรัพยากรป่าไม้ -- เกาะเต่า/ ทรัพยกรป่าไม้ -- เกาะนางยวน/ พรรณไม้ -- เกาะเต่า/ สังคมพืช -- เกาะเต่า/ ป่าดิบแล้ง -- เกาะเต่า/ ป่าเบญจพรรณ -- เกาะเต่า/พรรณไม้ -- เกาะนางยวน/ สังคมพืช -- เกาะนางยวน/ ป่าดิบแล้ง -- เกาะยวน/ ป่าเบญจพรรณ -- เกาะนางยวน/ ป่าชายหาด -- เกาะเต่า/ ป่าชายหาด -- เกาะนางยวน/
ระดับของผู้ใช้ข้อมูล: 
นักเรียน นักศึกษา
ระดับของผู้ใช้ข้อมูล: 
ประชาชน ผู้สนใจทั่วไป